تبلیغات 
تبلیغات
.::Marigold::.
وبلاگ من
نویسنـــدگان :
حامد (30)
علی (6)
موضــــوع ها :
عمومی (3)
ترفندهای ویندوز (19)
داستانهای کوتاه و آموزنده (1)
لینکهای مفید (2)
اخبار علمی (3)
دانلود و معرفی نرم افزار (1)
معرفی سایت و وبلاگ (0)
جوک و بازی (4)
نجوم (3)
ترفندهای اینترنت (0)
آرشیـــو :
آبان 1384 (3)
مهر 1384 (33)
لینكدونی :
آرشیو لینكدونی
لینكستان :
جسنجو :
خبرنامه :
نظر سنجی :
امروز :
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل نظرها :
كل بازدید ها :
ایجاد صفحه : - ثانیه
رصد خورشید
اختلاف منظر در اندازه گیریهای نجومی
شكل ظاهری اجسام به این بستگی دارد كه از چه سمتی به آنها نگاه می كنیم. اگر از طرفهای مختلف به جسمی نگاه كنیم, آن را به شكلهای مختلفی میبینیم. مثلا اگر یك حلقه فلزی دایره ای شكل را از روبرو نگاه كنیم آن را به شكل دایره میبینیم ولی اگر صفحه عبوری از حلقه نسبت به خط دید ما, مایل باشد, حلقه رل به شكل بیضی و در نهایت خط میبینیم. به این پدیده اختلاف منظر می گویند.
حالا به مثال دیگری توجه می كنید. خودكاری را مقابل خود نگاه دارید. حالا چشم چپ خود را ببندید و با چشم راست به آن نگاه كنید. خودكار را نسبت به منطقه زمینه آن كجا می بینید؟ بدون اینكه خودكار را حركت دهید چشم راست را ببندید و چشم چپ خود را باز كنید. چه اتفاقی می افتد؟ بله بدون اینكه خودكار را جابجا كنید با تغیر چشم مشاهده كننده, خودكار نسبت به منظره زمینه, جابجا می شود. این جابجایی تنها به خاطر اختلاف مكانی دو چشم شما بوجود می آید, بنابراین جابجایی خودكار به دلیل اثر اختلاف منظر است.
مهندسین و نقشه برداران از این پدیده بهره می گیرند و فاصله اجسام دور از دست رس را محاسبه می كنند. ستاره شناسان همین روش را برایی اندازه گیری فاصله ماه و سیارات و ستارگان به نسبت نزدیك به كار می برند.
اختلاف منظر یعنی جابجایی اجرام نجومی نزدیكتر نسبت به ستارگان بسیار دور در زمینه آسمان.
به شكل نگاه كنید فرض كنید. دو ناظر از نقطه های A و B به جسمی كه در نقطه O قرار دارد نگاه می كند. ناظر A ,جسم را در امتداد AO و ناظر B , جسم را در امتداد BO , می بیند. بنابراین فاصله د نقطه مشاهده یعنی AB را خط پایه و زاویه P را زاویه اختلاف منظر می گوییم. در اندازه گیریهای نجومی زاویه اختلاف منظر معمولا بسیار كوچك و در حد ثانیه قوسی است. بنابراین می توانیم خط پایه AB را با تقریب قابل قبولی, منطبق بر كمان دایره ای در نظر بگیریم كهOAو OB شعاع این دایره هستند. از نقطه O یعنی مكانی كه جسم در آن قرار دارد خطی به AB عمود می كنیم كه آن را به دونیم تقسیم كند. بنابراین خط OD فاصله جسم پایه و نیم ساز زاویه P است. حالا به كمك رابطه مثلثاتی تانژانتها می توانیم OD را اندازه بگیریم . به رابطه زیر توجه كنید :
tag P/2 = (AB/2) / OD OR tag P/2 = (AB) / 2(OD)
چون زاویه اختلاف منظر ( P^ ) به اندازه كافی كوچك است می توانیم فرض كنیم كه tag P/2 = P^/2
بنابراین می توانیم بنویسیم
P^ / 2 = AB / 2 (OD)
پس فاصله دو ناظر از هم:
OD ≈ AB / P^
فاصله تا وسط خط پایه زاویه اختلاف منظر
در رابطه اخیر , زاویه P^ را برحسب رادیان است . اگر P^ را برحسب ثانیه قوسی محاسبه كنیم باید بنویسیم:
OD = 206265 AB / P^
عدد 206265 تعداد ثانیه های قوسی یك رادیان است.
در اندازه گیریهای نجومی هر چه فاصله جرم آسمانی دورتر باشد اختلاف منظر آن كوچكتر است. بنابراین برای اینكه بتوانیم اختلاف منظر كوچك را با ابزار نجومی اندازه گیری كنیم, بهتر است خط پایه را بزرگ انتخاب كنیم. مثلا برای اختلاف منظر ماه بهتر است دو ناظر در دو طرف كره ماه قرار گیرند و ماه هم در حالت بدر باشد. در این صورت خط پایه قطر زمین خواهد بود. به منظور بدست آوردن اختلاف منظر ستارگان در زمانی مشخص از سال, منطقه مورد نظر را عكسبرداری می كنیم و سپس شش ماه بعد از همان نقطه در آن منطقه عكسبرداری می كنیم , دو عكس را با هم مقایسه كرده و بعضی از ستارگان نسبت به زمینه آسمان كه دورتر قرار دارند تغیر مكان داده اند.
مثلا اختلاف منظر ستاره پروكسیما قنطورس در حالی كه خط پایه قطر زمین باشد , 1.5 ثانیه قوسی است. اگر اختلاف منظر یك ستاره ی ثانیه قوسی باشد در این صورت فاصله آن ستاره از ما برابر با 206265 واحد نجومی می باشد. منجمان به این فاصله یك پارسك گویند كه برابر با 3.26 سال نوری می باشد.
اختلاف منظر در اندازه گیریهای نجومی
شكل ظاهری اجسام به این بستگی دارد كه از چه سمتی به آنها نگاه می كنیم. اگر از طرفهای مختلف به جسمی نگاه كنیم, آن را به شكلهای مختلفی میبینیم. مثلا اگر یك حلقه فلزی دایره ای شكل را از روبرو نگاه كنیم آن را به شكل دایره میبینیم ولی اگر صفحه عبوری از حلقه نسبت به خط دید ما, مایل باشد, حلقه رل به شكل بیضی و در نهایت خط میبینیم. به این پدیده اختلاف منظر می گویند.
حالا به مثال دیگری توجه می كنید. خودكاری را مقابل خود نگاه دارید. حالا چشم چپ خود را ببندید و با چشم راست به آن نگاه كنید. خودكار را نسبت به منطقه زمینه آن كجا می بینید؟ بدون اینكه خودكار را حركت دهید چشم راست را ببندید و چشم چپ خود را باز كنید. چه اتفاقی می افتد؟ بله بدون اینكه خودكار را جابجا كنید با تغیر چشم مشاهده كننده, خودكار نسبت به منظره زمینه, جابجا می شود. این جابجایی تنها به خاطر اختلاف مكانی دو چشم شما بوجود می آید, بنابراین جابجایی خودكار به دلیل اثر اختلاف منظر است.
مهندسین و نقشه برداران از این پدیده بهره می گیرند و فاصله اجسام دور از دست رس را محاسبه می كنند. ستاره شناسان همین روش را برایی اندازه گیری فاصله ماه و سیارات و ستارگان به نسبت نزدیك به كار می برند.
اختلاف منظر یعنی جابجایی اجرام نجومی نزدیكتر نسبت به ستارگان بسیار دور در زمینه آسمان.
به شكل نگاه كنید فرض كنید. دو ناظر از نقطه های A و B به جسمی كه در نقطه O قرار دارد نگاه می كند. ناظر A ,جسم را در امتداد AO و ناظر B , جسم را در امتداد BO , می بیند. بنابراین فاصله د نقطه مشاهده یعنی AB را خط پایه و زاویه P را زاویه اختلاف منظر می گوییم. در اندازه گیریهای نجومی زاویه اختلاف منظر معمولا بسیار كوچك و در حد ثانیه قوسی است. بنابراین می توانیم خط پایه AB را با تقریب قابل قبولی, منطبق بر كمان دایره ای در نظر بگیریم كهOAو OB شعاع این دایره هستند. از نقطه O یعنی مكانی كه جسم در آن قرار دارد خطی به AB عمود می كنیم كه آن را به دونیم تقسیم كند. بنابراین خط OD فاصله جسم پایه و نیم ساز زاویه P است. حالا به كمك رابطه مثلثاتی تانژانتها می توانیم OD را اندازه بگیریم . به رابطه زیر توجه كنید :
tag P/2 = (AB/2) / OD OR tag P/2 = (AB) / 2(OD)
چون زاویه اختلاف منظر ( P^ ) به اندازه كافی كوچك است می توانیم فرض كنیم كه tag P/2 = P^/2
بنابراین می توانیم بنویسیم
P^ / 2 = AB / 2 (OD)
پس فاصله دو ناظر از هم:
OD ≈ AB / P^
فاصله تا وسط خط پایه زاویه اختلاف منظر
در رابطه اخیر , زاویه P^ را برحسب رادیان است . اگر P^ را برحسب ثانیه قوسی محاسبه كنیم باید بنویسیم:
OD = 206265 AB / P^
عدد 206265 تعداد ثانیه های قوسی یك رادیان است.
در اندازه گیریهای نجومی هر چه فاصله جرم آسمانی دورتر باشد اختلاف منظر آن كوچكتر است. بنابراین برای اینكه بتوانیم اختلاف منظر كوچك را با ابزار نجومی اندازه گیری كنیم, بهتر است خط پایه را بزرگ انتخاب كنیم. مثلا برای اختلاف منظر ماه بهتر است دو ناظر در دو طرف كره ماه قرار گیرند و ماه هم در حالت بدر باشد. در این صورت خط پایه قطر زمین خواهد بود. به منظور بدست آوردن اختلاف منظر ستارگان در زمانی مشخص از سال, منطقه مورد نظر را عكسبرداری می كنیم و سپس شش ماه بعد از همان نقطه در آن منطقه عكسبرداری می كنیم , دو عكس را با هم مقایسه كرده و بعضی از ستارگان نسبت به زمینه آسمان كه دورتر قرار دارند تغیر مكان داده اند.
مثلا اختلاف منظر ستاره پروكسیما قنطورس در حالی كه خط پایه قطر زمین باشد , 1.5 ثانیه قوسی است. اگر اختلاف منظر یك ستاره ی ثانیه قوسی باشد در این صورت فاصله آن ستاره از ما برابر با 206265 واحد نجومی می باشد. منجمان به این فاصله یك پارسك گویند كه برابر با 3.26 سال نوری می باشد.
یه خبر مهم...یه خبر مهم.... شب شانزدهم آبان را فراموش نكنید. چون در این شب مریخ به مقابله با زمین می رسد . اگرهمین شبها سری به آسمان بزنید می فهمید كه مریخ در حال پرنور شدن است تا شب 16 آبان كه به حداكثر درخشش می رسد . نكته مهم اینكه این پدیده شگفت انگیز هر دوسال یكبار اتفاق می افتد .... پس باز هم می گویم كه فرصت را از دست ندهید . برای مشاهده تصویر بزرگتر روی آن کلیک کنید.
فعلا خدا نگهدار ...... (علی شكیبا)
نوشته های پیشین ...
